قهرمانان هرگز نمی میرند

دومین مراسم آیدین نیکخواه بهرامی در سال 88

faraway-9 — Mon, 28 Dec 2009 15:31:18 GMT

با سلام به همه دوستان عزیز

مکان: سالن بسکتبال مجموعه ورزشی آزادی

مورخ: ۱۰/۱۰/۱۳۸۸ ساعت: ۱۵:۰۰

مراسم یادبود آیدین عزیز روز پنجشنبه هفته آیتده همزمان با بازی مهرام و دانشگاه آزاد در سالن بسکتبال مجموعه ورزشی آزادی برگزار میشود.

به شرکت کنندگان در این مراسم لباسی با عکس آیدین نیکخواه بهرامی به رسم یادبود اهدا میشود.

البته روزدو شنبه ۷/۱۰/۸۸ نیز دوستداران آیدین عزیز و خانواده این عزیز در قطعه نام آوران بهشت زهرا گرد هم جمع خواهند شد تا یادی از این عزیز از دست رفته کرده باشند!

به امید دیدار همگی شما دوستان!

با تشکر از حضور گرم و همیشگی شما!

حیف که من نیستم!!!!!!!

اه ایدین

faraway-9 — Sun, 27 Dec 2009 14:31:18 GMT

کم کم داریم به 7 دی سالگرد ایدین عزیز نزدیک می شیم!

گفتم شاید بد نباشه دوباره یادی از ایدین کنم !

اینم بیوگرافی ایدین که منبعش هم مال وبلاگ اقا نیماNBA هستش!

اینم حق کپی رایت!

بیو گرافی آیدین نیکخواه بهرامی

فرزند محمد علی نیکخواه بهرامی و فرزانه ابراهیمی فخار

فرزند ارشد خانواده و برادر صمد نیکخواه بهرامی
در 16 بهمن 1360 در تهران بدنیا آمد دوران دبستان خود را تا کلاس سوم در دبستان ایران خیابان دولت و کلاس چهارم و پنجم در دبستان بعثت در منطقه الهیه تحصیل نمود. کلاس اول راهنمایی در مدرسه مهدی در باغ فردوس و کلاس دوم و سوم راهنمایی را در مدرسه همت واقع در چهارراه حسابی تحصیل نمود
دوران دبیرستان و پیش دانشگاهی در مدرسه اما موسی صدر
دانشجو رشته تربیت بدنی با رتبه 100 وارد دانشگاه شدو دانشجو ترم پنجم در دانشگاه آزاد
بسکتبال خود را از سن 10 سالگی یعنی تابستان سال چهارم دبستان ، در مجموعه فرهنگی ورزشی چمران ، زیر نظر آقای سعید طاعتی شروع کرد . تمامی مدارج سنین پایه را گذراند و در تیم های شهید چمران ، نصر ، چکاد در رده سنی مینی بسکتبال و نوجوانان بازی کرد.
در رده جوانان عضو باشگاه الکترا شد در رده سنی امید نیز در این باشگاه بازی کرد و چندین قهرمانی و نائب قهرمانی باشگاههای تهران در همان تیمهای نوجوانان ، جوانان و امید بدست آورد.و از رده سنی جوانان عضو تیم منتخب تهران شد که مقام اول مسابقات قهرمانی کشور را کسب کرد و در سن 15 سالگی به اردوی جوان اندعوت شد و زیر نظر سعید فتحی پیراهن تیم ملی جوانان را به تن کرد و از همان ابتدا جزو شاخص ترین بازیکنان تیم ملی جوانان و رده سنی خود بود که به گفته مربیان ، منتقدان و روزنامه نگاران وقت نشان می داد آینده روشنی پیش روی دارد .
به همراه تیم ملی جوانان زیر نظر خورخه کابررا در لبنان قهرمان شد.
در سال 2000 به همراه تیم ملی جوانان مقام نهم مسابقات آسیایی مالزی را بدست آورد و بعد از آن به باشگاه ایران نارا پیوست و اولین حضور حرفه ای خود را در سوپر لیگ از آنجا شروع کرد و همزمان زیر نظر محمود پور شرفی و هادی آمیق عضو تیم امید ایران نیز بود.
در مسابقات غرب آسیا در عراق مقام اول را کسب کرد و همچنین بهترین بازیکن و بهترین سه امتیازی زن
مسابقات شد که همه اینها نشانگر آینده درخشان آیدین بود.
در سال 1381 عضو ایران نارا بود که به همراه این تیم به مقام نائب قهرمانی لیگ کشور دست پیداکرد
در سال 1382 به تیم صبا باطری پیوست و تا زمان فوت آن مرحوم در آن باشگاه زیر نظر آقای مهران شاهین طبع ، محمود پور شرفی حسین قره گوزلو و محسن شاه علی
در سال 1382 مقام قهرمانی لیگ برتر را و همچنین مقام قهرمانی باشگاههای تهران را نیز کسب کرد.
در سال 8313 نائب قهرمان لیگ برتر شد.
در سال 1384 قهرمان لیگ برتر شد
در سال 1386 قبل از به اتمام رسیدن مسابقات لیگ دارفانی را وداع گفت و موفق اتمام لیگ نشد ولی همراه ولی همراه تیم صبا باطری مدال و مقام نائب قهرمانی ایشان به خانواده ایشان اهدا شد.
آیدین از سال 1383 عضو تیم بزرگسالان ایران بود و می توان به جرات گفت یکی از موثرترین بازیکنان این تیم در کسب موفقیت های بی نظیر اخیر بسکتبال بود.
در سال 2005 در جام ملت های آسیا مقام ششم را در قطر کسب کرد( زیر نظر محمد ایزد پناه و مهران حاتمی )
در سال 2006 در بازیهای آسیایی دوحه قطر مدال برنز این بازیها را کسب کرد که این اتفاق برای دومین بار بعد از 55 سال در تاریخ بسکتبال کشور رخ داد ( زیر نظر اونیکا ، مهران حاتمی و عباس آقا کوچکی)
در سا 2007 موفق به قهرمانی آسیا و کسب مجوز حضور در بازیهای المپیک پکن به عنوانتنها نماینده آسیا شد که این مقام برای اولین بار در تاریخ ورزش کشور اتفاق افتاد و تیم ملی بسکتبال ایران موفق به حضور در المپیک شدکه بازی ایران مقابل قطر که یکی از حساس ترین مسابقات آن تورنمنت بود ، آیدین ناجی تیم بسکتبال ایران شدو بازی به یاد ماندنی از خود به جای گذاشت و سهم به سزایی در کسب این موفقیت ایفا کرد 0زیر نظر رایکو ترومن و مهران حاتمی )
از جمله مقام های باشگاهی در سال 1386 قهرمان باشگاههای آسیا در تهران موفق به کسب مدال قهرمانی که آن هم برای اولین بار در تاریخ ورزش کشور بود.
از خصوصیات بازی آیدین شوت سه امتیازی خیلی خوب و یکی از امتیاز آور ترین بازیکنان تیمش بود 203 سانتیمتر بلندای قامت و 91 کیلوگرم وزنش بود ریباند دفاع و حمله و روحیه جنگندگی ، تسلیم نشدن ، غیرت و از جان مایه گذاشتن برای تیمش بود. آیدین قابلیت بازی در پست های 2 ، 3 و4 را داشت
آیدین در سن 26 سالگی در سانحه دلخراش رانندگی در مسیر کمربندی چالوس دار فانی را وداع گفت.

جای خالی

faraway-9 — Wed, 23 Dec 2009 14:30:18 GMT

خیلی چاق بود.پای تخته که می رفت ، کلاس پر می شد از نجوا.تخته را که پاک می کرد ،بچه ها ریسه می رفتند و او با صورت گوشتالو و مهربانش فقط لبخند می زد.آن روز معلم با تأنی وارد کلاس شد. کلاس غلغله بود.یکی گفت:«خانم اجازه!؟گلابی بازم دیر کرده.»

و شلیک خنده کلاس را پر کرد.معلم برگشت.چشمانش پر از اشک بود.آرام و بی صدا آگهی ترحیم را بر سینه سرد دیوار چسباند.لحظاتی بعد صدای گریه دسته جمعی بچه ها در فضا پیچید و جای خالی او را هیچ کس پر نکرد...

تاکید می کنم این پست فقط به این منظور نوشته شده که به این فکر کنیم که اگه فردا یکی نباشه! چی می شه!

وای خدایا

faraway-9 — Tue, 22 Dec 2009 14:21:18 GMT

راستش 1 مدتی بود که از اینجا کوچ کرده بودم اما 1 سری عوامل منو به این نتیجه رسوند که هیچ جای دنیا مثل اینجا نیست!

اینجا هیچ وقت به شلوغی بلاگ اصلیم نبود!

اما دوستش دارم ! چون بهترین بود و هستش!

دوست دارم دوباره اینجا رو بازسازی کنم! مثل گذشته ها!

پس از اول! دوباره بسم ال..

قاصدک

faraway-9 — Sun, 11 Oct 2009 12:30:22 GMT

در افق شهری است کوچک!تنگ و دلگیر!در انجا قاصدک ها صادقند!قاصدک ها قاصدند!نه چون اینجا که هر دم نفسش می خوانند! نه چون اینجا که غیر از ما،مرا یاری نیست!

قاصدک می نالد! پشت دیوار سیمانی شهر!پشت غم!قاصدک می خواند!صداقت مرده است؟رفاقت پوچ است؟

دلم می گیرد!چشمه ی اشک منم ارام سیمان شده است! قلبمان سنگی و سنگی! دلمان تار و سیاه!

من حسادت دارم! به گدای ابله شهر!که در این شهر پی عشق و محبت می گشت!شاید عقل اینجا نیست!

شاید عقلم انجاست! رفاقت مرده است! دلم می گیرد! وقت باران نفسم می گیرد!

ابر و ابر و ابر و ابر و دل تنگ!

دل من می سوزد به حال قاصدک!که هنوز پشت دیوار نشسته است ارام! زیر لب می گوید تکرار کنان: من پیامی دارم!

عشق رارها کنید!محبت زیباست! رفاقت زیباست! قاصدک می گرید! من هم ارام ارام! می روم تا که ببینم که رفیقم!که دلم می شکند!

رفیقی هم نیست! دل من سخت مصیبت زده است!می روم می شینم،پیش ان قاصدک صاف و قشنگ! و من و او با هم...!

و چنان می گرییم! تا که ان لحظه که خلوت دل را چه کسی پر بکند!

رفیقی دوستی!

و چنان منتظریم!

تو را

faraway-9 — Thu, 30 Jul 2009 18:10:00 GMT

تو را دوست می دارم چنان که می دانم تو سازت را دوست داری ! تو را دوست می دارم چون هوای خنک پاییزی!

تو که چون بادی لطیف ،حسرت عمر مرا دزدیدی! تو مرا می دیدی! من تو را می دیدم! غم تنهایی تار، وحشت گوشه و شور قسمت عمر مرا قسمت کرد!

قسمت تنهایی،حسرت تنگ و دراز اخر شد! و چنان قسمت عمر دل من غم عشق، عشق تو علت شد!

و امروز انچه من می خواهم،غم توست!غم تو دلنواز و ابی! غم و حسرت تیره و تار!

و اما لبخند! داسستانی که اغاز و فنایش دل تنهای مرا می سازد!

لبخند تو اغاز بهاری زیباست! فنای ان نا پیداست!و من چنان می خواهم! که مرا بنویسی! پشت سل! پشت ر!

و مرا بنوازی!

حسرت عمر مرا دزدیدی!ممنونم! پس بیا این دل بی تاب مرا مرهم نه!

چون تو را دوست دارم!

عاشقم چون دل تو می خواهم!

شرممان باد

faraway-9 — Mon, 20 Jul 2009 14:53:06 GMT

خیز تا خرقه ی صوفی بخرابات بریم شطح و طامات ببازار خرافات بریم

سوی رندان قلندر بره اورد سفر دلق بسطامی و سجاده ی طامات بریم

تا همه خلوتیان جام صبوحی گیرند چنگ صبحی بدر پیر مناجات بریم

با تو ان عهد که در وادی ایمن بستیم همچو موسی ارنی گوی بمیقات بریم

کوس ناموس تو بر کنگره ی عرش زنیم علم عشق تو بر بام سماوات بریم

خاک کوی تو بصحرای قیامت فردا همه بر فرق سر از بهر مباهات بریم

ور نهد در ره ما خار ملامت زاهد از گلستانش بزندان مکافات بریم

شرممان باد ز پشمینه ی الوده خویش گر بدین فضل و هنر نام کرامات بریم

قدر وقت ار نشناسد دل کاری نکند بس خجالت که از این حاصل اوقات بریم

فتنه میبارد از این سقف مقرنس برخیز تا به میخانه پناه از همه افات بریم

در بیابان فنا گم شدن اخر تا کی ره بپرسیم مگر پی به مهمات بریم

حافظ اب رخ خود بر در هر سفله مریز حاجت ان به که بر قاضی حاجات بریم

الله اکبر

faraway-9 — Mon, 06 Jul 2009 17:53:00 GMT

وقتی اولین ادم اختراع شد،الله به شدت اکبر بود ! امروز اگه اینو بخوای فریاد کنی می گیرنت! نمی فهمم چرا؟ مگه الله ما دیگه اکبر نیست!معلومه که هست! به همین امید که من هستم ما هستیم! چون الله مون ، خدامون ، اهورمزدمون ، اتونمون بزرگه! خیلی بزرگه و ایمان به این و فریاد زدنش چه اشکالی داره؟

زندگی ترس نداره! اما این روزا داره! ابجی من تهرانه و من قلبم اونجاست روحم داره واسه سلامتیش پرپر می زنه! می دونم که خوبه خوبه اما نمیشه باهاش تماس گرفت! چراش رو کی می دونه؟

ته دلم پر ترس ، پر وحشت ، وحشت واسه اینکه این چاه خیلی عمیق بود! ما سالها تلاش کردیم و اومدیم بالا اما حالا که پرت شدیم از اولش هم پایین تر رفتیم!

چاه بی شرمی چه درد اور چه درد اور

چاه بی شرمی پهناش چون ژرفاش ناباور

دلم می خواد عدالت سنج داشتم!

ورد زبونم شده که خدایا شاید ما ندونیم حق با کیه؟پشت پرده چی می گذره؟اما خاعنین رو دروغ گو ها رو خودت خوار کن!

(چون به درهای ان رسند و فرشتگان می پرسند در چه حال بودید گویند ما در زمین از مستضعفان بودیم می پرسند مگر زمین خدا واسع نبود که در ان هجرت کنید!)

فرشته امروز سر به زیر انداخته و ارام ارام می گرید بر طبعی گنگ!

کاش دیروز چون فردا رویا بود!

قاصدك

faraway-9 — Fri, 29 May 2009 14:28:13 GMT

قاصدك ! هان ، چه خبر آوردي ؟
از كجا وز كه خبر آوردي ؟
خوش خبر باشي ، اما ،‌اما
گرد بام و در من
بي ثمر مي گردي

انتظار خبري نيست مرا
نه ز ياري نه ز ديار و دياري باري
برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس
برو آنجا كه تو را منتظرند

قاصدك
در دل من همه كورند و كرند
دست بردار ازين در وطن خويش غريب
قاصد تجربه هاي همه تلخ
با دلم مي گويد
كه دروغي تو ، دروغ
كه فريبي تو. ، فريب

قاصدك
هان،
ولي ... آخر ... اي واي
راستي آيا رفتي با باد ؟
با توام ، آي! كجا رفتي ؟ آي
ل
راستي آيا جايي خبري هست هنوز ؟
مانده خاكستر گرمي ، جايي ؟
در اجاقي طمع شعله نمي بندم خردك شرري هست هنوز ؟

قاصدك
ابرهاي همه عالم شب و روز
در دلم مي گريند

مواظب باش چینی تنهاییم رانشکنی!

faraway-9 — Sat, 23 May 2009 08:08:13 GMT

تنها هستم،هیچ کس هم این تنهایی را برایم پر نمیکند،نه اینکه کسی نباشد،اتفاقا از یک نفر گرفته تا ده یا شاید هم صد،اما مگر فرقی می کند برای این دل!وقتی دل غریب است فرقی نمی کند میان چند صد دل باشد!البته بعضی ها سعی کردند اما نتوانستند،گاهی هم خودم برای نجات از این تنهایی پای کسانی را به زندگی ام باز کردم;اما باز نشد.دنیا من یک دایره بزرگ است برای زندگی کردن اما فقط می توانم بر شعاع باریک ان قدم بردارم.چون دایره زندگی من پر از خالی است!این روزها انقدر احساس تنهایی می کنم که انگار در تمام مسیر زندگی ام همراهی جز خودم نداشتم،با یک کوله پشتی سنگین از تنهایی!