تنها هستم،هیچ کس هم این تنهایی را برایم پر نمیکند،نه اینکه کسی نباشد،اتفاقا از یک نفر گرفته تا ده یا شاید هم صد،اما مگر فرقی می کند برای این دل!وقتی دل غریب است فرقی نمی کند میان چند صد دل باشد!البته بعضی ها سعی کردند اما نتوانستند،گاهی هم خودم برای نجات از این تنهایی پای کسانی را به زندگی ام باز کردم;اما باز نشد.دنیا من یک دایره بزرگ است برای زندگی کردن اما فقط می توانم بر شعاع باریک ان قدم بردارم.چون دایره زندگی من پر از خالی است!این روزها انقدر احساس تنهایی می کنم که انگار در تمام مسیر زندگی ام همراهی جز خودم نداشتم،با یک کوله پشتی سنگین از تنهایی!